Hierbij wil ik me eerst even voorstellen wie ik ben, mijn naam is Wim Noorlander geboren in 1968 op een kleine boerderij in de polder dat de Krimpenerwaard heet en net onder de rook van Gouda ligt.
Groeide op in een kleine buurt waar toen nog vele andere boerderijen stonden.
Tot mijn achtste speelde ik heel veel met mijn buurjongen met miniatuur tractoren en kwam het toen regelmatig voor dat we het vloerkleed wat over een lengte van wel een paar meter in de gang uitgerold lag bij de buren in beslag hadden genomen, zo al helemaal op ging in de wereld van miniatuur.
Op mijn achtste werden de miniatuur tractors in een grote bak gedeponeerd en kreeg ik voor mijn verjaardag een beginsetje van Marklin, sloeg de treinvirus toe.
Al gauw kreeg ik van mijn stiefvader uitbreidingssetjes en een spoorwegovergang zodat er al gauw een treintafel in elkaar werd gezet waarop ik me helemaal op uit kon gaan leven.
Terug in de tijd.
De treintafel werd toen al snel te klein maar was wel trots met zo'n modelbaantje.
Jaren vervlogen en er kwam steeds meer rails bij want met het zakgeld wat ik toen verdiende bij de SRV man en wat zakgeld van mijn ouders was een ritje met de fiets naar Gouda zo gemaakt.
In die tijd had je in Gouda nog meerdere treinwinkels en was er voldoende keus.
Kwam wel regelmatig voor dat de loc's een duwtje nodig hadden bij de steile helingen.
Maar dat mocht de pret niet drukken.
Het modeltrein virus heeft me tot mijn vijftiende van de straat af weten te houden en begon ik met werken totdat ik op mijn twintigste mijn vrachtwagenrijbewijs haalde en als internationaal chauffeur de wijde wereld ging verkennen.
Hield me toen niet meer bezig met de treinhobby waardoor alles in dozen terecht is gekomen.
